Piwonie

Dzięki swoim okazałym, zachwycającym kwiatom piwonie stanowią prawdziwą ucztę dla oczu. Niezależnie od tego, czy przybierają barwę śnieżnej bieli, romantycznego, przygaszonego różu czy ciepłego, słonecznego koloru, od maja królują na ogrodowych rabatach. Obok odmian jednokolorowych coraz częściej spotyka się te o kwiatach dwubarwnych, tworzących w ogrodzie wyjątkowo urzekającą grę kolorów. Osoby pragnące nacieszyć nie tylko wzrok, ale i zmysł węchu, mogą wybrać odmiany pachnące – na przykład cenione „Edulis Superba” oraz „Carol”, które wyróżniają się szczególnie przyjemnym aromatem.

Gatunek piwoni obejmuje ponad 30 różnych gatunków. Większość z nich to byliny, podczas gdy inne klasyfikuje się jako półkrzewy lub krzewy. Zazwyczaj rozróżnia się piwonie zielne oraz piwonie drzewiaste (krzewiaste).

Piwonia zielna:

✓ zwarty, zielny pokrój wysokość od 60 do 100 cm, w zależności od odmiany,
✓ mrozoodporna - części nadziemne zamierają na zimę aż do poziomu gruntu,
✓ popularne gatunki: piwonia lekarska (Paeonia officinalis), piwonia chińska (Paeonia lactiflora), piwonia delikatna (Paeonia tenuifolia), piwonia koralowa (Paeonia mascula).

Wskazówka: Piwonia lekarska (Paeonia officinalis) oraz wiele odmian uprawnych piwonii chińskiej (Paeonia lactiflora) uchodzi za rośliny ogrodowe bardzo wytrzymałe i odporne.

Piwonia drzewiasta:

✓ pokrój krzewiasty wysokość do dwóch metrów, w zależności od odmiany,
✓ mrozoodporna w razie potrzeby poszczególne pędy można przycinać,
✓ popularne gatunki: piwonia Rocka (Paeonia rockii), piwonia krzewiasta (Paeonia suffruticosa).

Warto również wspomnieć o wyjątkowych mieszańcach typu Itoh. Powstały one ze skrzyżowania piwonii drzewiastych z zielnymi, łącząc zalety obu grup: krzewiasty pokrój typowy dla bylin oraz efektowne, bujne kwiaty charakterystyczne dla piwonii krzewiastych.

W zależności od odmiany, okres kwitnienia piwonii rozpoczyna się pod koniec kwietnia, a kończy na początku lipca. Na przykład hybrydowa odmiana „Buckeye Belle” zachwyca ciemnoczerwonymi kwiatami już pod koniec kwietnia, jeśli sprzyja temu pogoda, podczas gdy piwonia „Bunker Hill” otwiera swoje różowe kwiaty dopiero w okolicach czerwca. Dokładny termin kwitnienia jest jednak w dużej mierze uzależniony od warunków pogodowych: jeśli wiosna jest chłodna i deszczowa, kwitnienie odmian wczesnych ulega opóźnieniu, przez co w praktyce zakwitają one w tym samym czasie, co odmiany późne.

Idealnym miejscem dla piwonii jest rabata położona w miejscu słonecznym lub lekko zacienionym. Niewielki cień w czasie największego upału w południe pomaga zachować jędrność i świeżość delikatnych płatków na dłużej. Byliny te najlepiej rozwijają się, gdy przez długi czas pozostają na tym samym stanowisku, dlatego nie zaleca się ich częstego przesadzania.

Piwonie najlepiej rosną na przepuszczalnych glebach gliniasto-piaszczystych. Jeśli gleba jest zbyt ciężka, woda nie odpływa z niej skutecznie, co zwiększa ryzyko zastojów wody i - w konsekwencji - gnicia korzeni. Dlatego w przypadku ciężkiej, gliniastej ziemi warto przed posadzeniem rośliny wymieszać ją z piaskiem. Piasek poprawia przepuszczalność podłoża, umożliwiając szybszy odpływ wody. Do dołka można również wsypać Granuplant; taka warstwa drenażowa skutecznie zapobiega gromadzeniu się nadmiaru wody i wynikającemu z tego gniciu korzeni.

Jeśli kupiona piwonia ma odsłonięty system korzeniowy (nie była sprzedawana w doniczce), najlepszym terminem na jej posadzenie jest wrzesień lub październik. Z kolei piwonie sprzedawane w doniczkach można sadzić zarówno wiosną, jak i jesienią, co daje znacznie większą swobodę wyboru terminu. Należy jednak unikać sadzenia ich zbyt późno jesienią, ponieważ rośliny potrzebują odpowiedniej ilości czasu na ukorzenienie się przed nadejściem zimy. Po wybraniu miejsca na rabacie trzeba zapewnić piwonii wystarczająco dużo przestrzeni do rozrastania się - dorosły okaz wymaga co najmniej jednego metra kwadratowego powierzchni.

Piwonie krzewiaste są zazwyczaj szczepione. Oznacza to, że jedną roślinę połączono z systemem korzeniowym innej. Szczepienie pozwala połączyć wspaniałe kwiaty jednej rośliny z silnymi, zdrowymi korzeniami drugiej, tworząc okaz łączący zalety obu odmian. Najlepiej sadzić szczepione piwonie krzewiaste na tyle głęboko, aby miejsce szczepienia znalazło się kilka centymetrów poniżej powierzchni gruntu. Zupełnie inaczej wygląda sytuacja w przypadku piwonii zielnych - ich zdecydowanie nie należy sadzić zbyt głęboko, gdyż może to zahamować kwitnienie. Dlatego najlepiej sadzić je na tej samej głębokości, na jakiej rosły w pierwotnych doniczkach.

W przypadku sadzonek z odkrytym systemem korzeniowym obowiązuje zasada, że ​​pąki powinny znajdować się nie głębiej niż trzy centymetry pod powierzchnią ziemi. Po posadzeniu należy uzupełnić wolne przestrzenie dobrej jakości podłożem do róż, mocno ubić ziemię i obficie podlać roślinę. Ubicie gleby i podlanie sprzyjają ukorzenianiu się piwonii.

Wskazówka: nie należy sadzić piwonii w miejscu, w którym wcześniej rosła już inna piwonia. Z powodu tzw. zmęczenia gleby nowo posadzona bylina nie będzie się tam dobrze rozwijać. Lepiej wybrać nowe stanowisko.

Wiele odmian piwonii nie nadaje się do uprawy w pojemnikach. Aby osiągnąć wysokość od 150 do 200 centymetrów, rośliny te potrzebują rozbudowanego systemu korzeniowego zajmującego mnóstwo miejsca, dlatego znacznie lepiej sprawdzają się w gruncie. Jeśli mimo to chcesz cieszyć się tymi imponującymi, kwitnącymi roślinami, najlepiej wybierz odmianę o kompaktowym pokroju.

Przed zakupem warto zapytać w lokalnym centrum ogrodniczym lub szkółce, które odmiany piwonii nadają się do uprawy w donicach. Kluczowe dla prawidłowego rozwoju piwonii w pojemniku jest zapewnienie jej odpowiednio dużej donicy. Powinna ona posiadać liczne otwory odpływowe, umożliwiające swobodne odprowadzanie nadmiaru wody z podlewania lub deszczówki. Aby dodatkowo zapobiec zastojom wody, warto zastosować warstwę drenażową z Granuplantu. Na koniec wypełnij donicę wysokiej jakości, bogatym w składniki odżywcze podłożem przeznaczonym do uprawy róż.

Początkowo nowo posadzoną piwonię należy regularnie podlewać. Gdy roślina wytworzy silniejszy i bardziej rozbudowany system korzeniowy, stanie się mniej wymagająca i będzie wymagała podlewania jedynie w okresach długotrwałych upałów lub suszy. W przypadku piwonii uprawianej w doniczce i ustawionej pod zadaszeniem chroniącym przed deszczem konieczne jest jednak stałe podlewanie, ponieważ podłoże w pojemniku wysycha szybciej. Podczas nawadniania należy kierować strumień wody bezpośrednio na glebę, a nie na kwiaty, które są wrażliwe na wilgoć; ponadto mokre kwiaty i liście sprzyjają rozwojowi patogenów grzybowych.

Aby zapewnić piwonii zdrowe ulistnienie i bujne kwitnienie, kluczowe jest pierwsze nawożenie wiosną. W tym celu w marcu - tuż przed rozpoczęciem okresu wegetacji - należy wymieszać z glebą nawóz o spowolnionym działaniu. Czynność tę trzeba wykonywać ostrożnie, aby nie uszkodzić korzeni. Do pobudzenia wzrostu i obfitego kwitnienia szczególnie dobrze nadają się nawozy organiczne, takie jak COMPO BIO Organiczny nawóz uniwersalny z dodatkiem owczej wełny. Uwalnia on składniki odżywcze stopniowo i przez dłuższy czas, zapewniając piwoniom stały dostęp do niezbędnych substancji, w tym potasu i azotu.

Piwonie należy co roku jesienią przycinać. Przyjmuje się zasadę, by pozostawić nad ziemią odcinek łodygi o długości mniej więcej na szerokość dłoni. Takie radykalne cięcie pomaga zapobiegać ewentualnym chorobom grzybowym. Z kolei piwonie krzewiaste nie wymagają przycinania; potrzebują jedynie lekkiego formowania - na przykład wtedy, gdy pędy krzyżują się lub rosną nieprawidłowo. Problematyczne gałęzie najlepiej usuwać wczesną wiosną, przed rozpoczęciem okresu wegetacji, używając czystego i ostrego sekatora.

Choć piwonie zazwyczaj wymagają okresu chłodu w fazie spoczynku, aby później wytworzyć pąki kwiatowe, kwietniowe przymrozki stanowią realne zagrożenie dla młodych pędów i pąków. Szczególnie narażone są odmiany kwitnące stosunkowo wcześnie. Dlatego też, w ramach środków ostrożności, na czas zapowiadanych późnych przymrozków warto okryć roślinę agrowłókniną.

Ogólnie rzecz biorąc, piwonie uważa się za rośliny przyjazne owadom; na przykład odmiany „Buckeye Belle” i „Claire de Lune” przyciągają wiele różnych gatunków owadów. Istnieje jednak również wiele odmian uprawnych o kwiatach pełnych. Nie są one zalecane do ogrodów przyjaznych pszczołom, ponieważ owadom bardzo trudno jest dostać się do nektaru lub pyłku.

Gdy piwonie już się przyjmą i dobrze rozwiną na swoim stanowisku, mogą tam z powodzeniem rosnąć przez dziesięciolecia. W rezultacie nie ma potrzeby ich przesadzania ani dzielenia w celu odmłodzenia, zwłaszcza że nie rozrastają się one w sposób ekspansywny. Jeśli jednak zdecydujesz się na przeniesienie lub rozmnożenie piwonii zielnych, najlepszym terminem na wykonanie tych zabiegów jest okres od września do listopada lub wczesna wiosna.

Do wykopania bryły korzeniowej najlepiej użyć szpadla. Następnie należy umyć wykopane kłącze pod bieżącą wodą, aby dokładnie widzieć system korzeniowy oraz rozmieszczenie tzw. oczek (pąków). Kolejnym krokiem jest pocięcie kłącza ostrym nożem na części w taki sposób, by każdy fragment posiadał co najmniej dwa nieuszkodzone oczka. Po podziale piwonii zielnej warto znaleźć dla niej nowe miejsce. Odmłodzona roślina nie rozwija się dobrze po posadzeniu w tym samym miejscu, ponieważ gleba ulega z czasem wyjałowieniu, co utrudnia roślinie przyjęcie się - zjawisko to określa się mianem „zmęczenia gleby”.

Po posadzeniu korzenie spichrzowe należy przykryć jedynie kilkucentymetrową warstwą ziemi; zbyt głębokie sadzenie jest częstą przyczyną braku kwitnienia rozmnożonych piwonii. Podczas wykopywania rośliny należy kopać szeroko i głęboko, aby nie uszkodzić korzeni. Jeśli sadzonki umieszcza się w gruncie późną jesienią, warto osłonić je gałązkami świerkowymi lub agrowłókniną, aby zabezpieczyć wrażliwe na chłód korzenie przed nadchodzącymi mrozami.